Wat is Robocup?


Nederlands

Evelien's HomepageHomepage
Evelien's DagboekDagboek
Evelien's Audio ColumnsColumns
Evelien's ZoekmachineZoeken
Evelien's ToneelpaginaToneel
Evelien's Acorn paginaAcorn
RobocupRobocup
Evelien's BookmarksLinks
GamesGames
Evelien's CVCV
Evelien's BBS emulatieBBS




Veel bezoekers van mijn site weten waarschijnlijk niet wat Robocup is. Dat is jammer, want Robocup is erg leuk!
Kort samengevat: Het is voetbal, dat wordt gespeeld door robots in plaats van mensen.

Misschien roept dat een beeld op van tweeëntwintig mechanische mannen, die op een grasveld achter een opgepompte varkensblaas aanhollen, maar dat is het niet.
Hoewel... Op de lange termijn is dat wel, waar we naartoe willen. Om precies te zijn: In 2050 willen we een team van 'mechanische mensen' realiseren, dat het kan opnemen tegen de wereldkampioen voetbal.
Maar zover zijn we nog lang niet! Voorlopig is dat nog veel te moeilijk en veel te kostbaar.

Daarom stellen we onze eisen wat lager. Onze robots hebben geen armen en benen. Ze lijken nog het meeste op verhuisdozen op wielen.
Daarbij denk je dan misschien aan 'Robot wars', waarbij op afstand bediende karretjes elkaar met grote bijlen kapot proberen te rammen, maar dat is ook iets heel anders!
Onze robots worden niet op afstand bediend, ze bedenken zelf wat ze moeten doen. We mogen bij de aanvang van het spel alleen maar op 'Start' drukken en daarna mogen we het toetsenbord niet meer aanraken.
Het is ook niet de bedoeling om de robots van de tegenstander te beschadigen. Als je tegen een tegenstander opbotst, levert dat al een 'gele kaart' op. En als dezelfde robot dat nog een keer keer doet, krijgt hij zelfs een 'rode kaart' en dan moet hij dus het veld uit!

Onze robots hebben aan de voorkant een camera, waarmee ze kunnen zien, wat er op het veld gebeurt. En ze hebben een soort mechanische 'voet', waarmee ze de bal een enorme schop kunnen geven. Dat is ongeveer alles.

Dit staat allemaal nog heel ver af van het einddoel, dat we dus in 2050 hopen te bereiken. En we zijn voortdurend bezig om onze robots te verbeteren.
We zijn bijvoorbeeld bezig om nieuwe sensoren aan de robots toe te voegen. We willen rondom sensoren aanbrengen, die werken met ultrasoon geluid, om obstakels te vermijden. En we willen aan de onderkant lichtgevoelige sensoren plaatsen, die kunnen detecteren, wanneer we over de witte lijnen op het veld heen gaan.
Ook aan de software wordt voortdurend gesleuteld. De basisgedachte is als volgt:

  • Zoek de bal.
    De robot draait dan rond, totdat de bal (herkenbaar aan zijn oranje kleur) in zicht komt.
  • Ga naar de bal toe.
    De robot rijdt dan vooruit, totdat de bal voor de mechanische voet ligt.
  • Zoek het (vijandige) doel.
    De robot beschrijft dan een cirkel rond de bal, totdat het doel (herkenbaar aan de blauwe of gele kleur, afhankelijk van de speelrichting) zichtbaar wordt.
  • Schiet.
    Op dat moment laat de robot de veer, die verbonden is met de voet, ontspannen.
    En als het goed is, wordt de bal dan met een enorme kracht in het doel geschoten.
Heel simpel? Ja, in feite te simpel.
De teamleden, die meer van echt voetbal weten dan ik, noemen dit "F'jes gedrag". Bij een echte voetbalvereniging zijn de spelers in het "F-team" de beginnelingen. Ze hebben geen besef van samenspel of van het verschil tussen aanvallers en verdedigers.
Bij de F-teams, en ook bij onze robots, zie je, dat de spelers in een kluitje rond de bal gaan staan en dat ze zo graag willen scoren, dat ze elkaar in de weg staan.
Dat is dus het eerste 'verbeterpunt' voor de software. We zijn nu zover, dat de robot, die de bal het eerst in zicht krijgt, zijn teamgenoten een melding geeft: "Ik pak hem wel." De anderen blijven dan rustig staan en geven zo de eerste robot de ruimte om te scoren.

Dat is nog maar het eerste begin van intelligente software. Maar vaak heb je het gevoel, dat deze robots echt denken. Bij het publiek is die nijging nog sterker, dan bij onszelf. In de lente van 2002 speelden we in Paderborn in de open Duitse kampioenschappen. Als onze robot dan in lijn met het doel stond, hoorde je vaak de kreet: "Schieß, schieß!" Het publiek probeerde onze robot aan te moedigen! Helaas heeft hij nog geen spraakherkenning, zeker geen Duitse, dus het hielp niet. Maar toch doe ik het zelf ook een beetje. Taalgevoelige mensen hebben dat al gemerkt, toen ze de vorige alinea lazen, maar velen (hint!) hebben daar misschien overheen gelezen.

De meeste teams die meedoen aan Robocup zijn afkomstig van universiteiten. Wij zijn echter een bedrijfsteam. Hoe werkt dat? Waarom wil een bedrijf aan zoiets meedoen? Valt er (financiële) winst te behalen?
Nee, niet direct. We worden dan ook niet betaald voor ons werk in Robocup. Dat doen we allemaal in onze vrije uurtjes. Maar Philips ondersteunt ons wel! Om te beginnen wordt ons een grote ruimte ter beschikking gesteld, waar we kunnen werken, vergaderen en zelfs oefenwedstrijden spelen. Verder betaalt Philips de materialen, die we gebruiken. En onze reis- en verblijfskosten als we aan internationale wedstrijden meedoen.
Er zijn dan ook best (indirecte) voordelen voor Philips. We leren een hoop in dit project. Het geeft ons een extra band met het bedrijf. We krijgen publiciteit. Kennis die we bij Robocup opdoen, kan worden ingezet bij de ontwikkeling van nieuwe producten!

Er zijn verschillende categoriën in Robocup. Wij doen mee in de zogenaamde 'Middle sized league'. Daarnaast zijn er nog de 'Simulation League', 'Small Sized League', 'Humanoid League', 'Junior League' en een competitie waarin die geinige robothondjes van een Japans bedrijf, waarvan de naam me toevallig ontschoten is 8-) optreden...


Nu weet je voldoende van robocup om de andere pagina's te waarderen...
Laatste wijziging:
Jun 25 2004
© 1985-2006 E.G. Snel